Faktem jest, że samo myślenie o działaniu nie jest działaniem – to tylko pozorny ruch, który nazywam bezpieczną iluzją. Pozostając w sferze planowania, nie ryzykujesz realnej porażki ani oceny ze strony świata, ale też nie dajesz sobie szansy na żaden wynik. Wiele razy sama tkwiłam w tej iluzji, dlatego, teraz gdy czuję, że zaczynam kręcić się w kółko, towarzyszą mi te trzy zdania:
- Ciekawe, co się naprawdę wydarzy, jeśli to zrealizuję? (Ciekawość zamiast lęku).
- Życie polega na próbowaniu, więc dlaczego by nie powiedzieć sobie: TAK? (Otwartość zamiast kontroli).
- Lepiej zrobić, niż nie zrobić. (Skuteczność zamiast stagnacji).
Zatrzymaj się na moment i spójrz prawdzie w oczy: czy faktycznie budujesz swoją przyszłość, czy tylko polerujesz plany, które nigdy nie wejdą w życie?
Teraz zapraszam Cię do metody 4P – odpowiedz szczerze na te 4 pytania:
- Czy masz w tej chwili przynajmniej 5-15 minut, aby wykonać najmniejszy możliwy krok (np. wysłać e-mail, zapisać szkic, wykonać telefon)? TAK/NIE.
- Czy ten krok faktycznie skraca dystans do celu? TAK/NIE.
- Czy gdybyś dzisiaj odważył się to opublikować/wysłać, to czy świat by się zawalił? TAK/NIE.
- Czy gdyby to zadanie było gwarantowanym sukcesem, to czy nadal zwlekałbyś z jego wykonaniem? TAK / NIE.
Skoro już wiesz, że stanie w poczekalni to nie to samo co podróż – czas zacząć działać. Nie musisz budować swojej przyszłości po omacku ani walczyć z własnym oporem w pojedynkę. Czasem wystarczy jedno spotkanie, by wspólnie dostrzec drzwi, których wcześniej nie było na Twojej mapie.
Zapraszam Cię do wspólnej pracy nad Twoją sprawczością. Sprawdźmy, co się wydarzy, gdy w końcu powiesz sobie: TAK. 🙂
