Systematyczność

Drogi czytelniku, dziś konkretnie i otwarcie… Przygotowałam dla Ciebie 3 zadania, które pomogą Ci ruszyć z miejsca. Z osobistego doświadczenia powiem Ci, że to wkurzenie pcha mnie do przodu. Kiedy czuję gniew, wiem jedno: nie chcę już ani sekundy dłużej tkwić w obecnej sytuacji. To ten moment, w którym przestaję narzekać, a zaczynam zaciekle szukać […]

Większość pomysłów umiera w sferze „mógłbym”. Mógłbym nauczyć się języka, mógłbym ogarnąć finanse, mógłbym w końcu zadbać o kondycję. Dlaczego tak rzadko te myśli zamieniają się w rzeczywistość? Ponieważ brakuje mostu między intencją a działaniem. Dobra wiadomość jest taka, że istnieje zestaw konkretnych narzędzi. Aby przestać kręcić się w kółko, trzeba zamienić marzenia na parametry,

Słowo „ale” jest dla mnie jak czerwona lampka. To najkrótsza definicja oporu. Zauważ, co dzieje się ze zdaniem, gdy go używasz. „Chcę zadbać o swoje zdrowie, ale mam za dużo pracy”. Co czujesz? Pierwsza część zdania (Twoje pragnienie) zostaje całkowicie unieważniona przez drugą (Twoją przeszkodę). Pewnie nie raz słyszałeś już poradę: ‘zamień ale na i,

„Nic mi nie wychodzi”.  „Wszystko się sypie”.  „To nie ma sensu, nie opłaca się, nie mam już siły ani pomysłów”. Znasz to? Zanim jednak uciekniesz od kolejnego celu lub porzucisz marzenie, zatrzymaj się. Chciałabym, żebyś szczerze odpowiedział sobie na jedno pytanie: Czy naprawdę zrobiłeś już wystarczająco dużo, czy po prostu tkwisz w iluzji działania? Dlaczego

Nie wszystko w życiu wychodzi jak zaplanowaliśmy, nawet jeśli wszystkie warunki były na naszą korzyść. Czasami budzisz się z planem idealnym. Masz wszystko: energię, narzędzia, doświadczenie i „sprawdzony przepis” na to, jak ma wyglądać Twój dzień, projekt czy relacja. A potem… cóż, życie mówi „sprawdzam” i zostawia Cię z poczuciem totalnej porażki. Opowiem Ci historię

Faktem jest, że samo myślenie o działaniu nie jest działaniem – to tylko pozorny ruch, który nazywam bezpieczną iluzją. Pozostając w sferze planowania, nie ryzykujesz realnej porażki ani oceny ze strony świata, ale też nie dajesz sobie szansy na żaden wynik. Wiele razy sama tkwiłam w tej iluzji, dlatego, teraz gdy czuję, że zaczynam kręcić

Wyobraź sobie, że idziesz na szczyt góry. Na początku trasy spakowałeś do plecaka wszystko, co wydawało się ważne. Jednak w połowie drogi orientujesz się, że niesiesz ciężką książkę, która tylko Cię spowalnia. Czy będziesz ją dźwigać na sam szczyt tylko dlatego, że spakowałeś ją rano? Wyrzucenie jej to nie słabość – to strategia przetrwania. Pułapka

Co by było, gdyby to nagle zniknęło? Inne spojrzenie na wdzięczność. Wieczorami poświęcam około pięciu minut na wdzięczność oraz afirmacje. Bardzo lubię tę metodę, ale dzisiaj chciałabym przedstawić Ci zupełnie inną perspektywę. Co, jeśli powiem Ci, że najbardziej doceniamy to, co… moglibyśmy stracić? Klasyczna wdzięczność bywa mdła. Trudno codziennie ekscytować się tym samym. Jako ludzie

Nie istnieje jedna, uniwersalna technika, która pozwoliłaby każdemu pokonać stres. Często stajesz przed wielkim „nie wiadomo”. Co się stanie za kilka minut? Za godzinę? Pojawia się ból brzucha, drżące ręce i natrętna myśl: „Boję się, tak strasznie się stresuję”. Pozwól, że przedstawię Ci tę samą sytuację z dwóch różnych perspektyw. Anita i Antonela: Dwa światy

SPÓJRZ INACZEJ → Tu nie chodzi o odwagę. Tu chodzi o doświadczanie. W Warszawie prowadziłam dość rutynowe, stabilne życie, bez większych szaleństw. Po przeprowadzce zaczęłam patrzeć na wszystko mniej poważnie. Każdego tygodnia zadaję sobie jedno pytanie:Co mnie czeka w tym tygodniu? Bo wiem, że tutaj każdy tydzień jest inny. Lepiej zrobić niż nie zrobić to